Od dłuższego czasu koncentruję się na zagadnieniu niestabilności. Ruch interesuje mnie jako stan, który podważa możliwość istnienia czegoś całkowicie niezmiennego. W tym sensie obiekt kwestionuje również pojęcie równowagi jako stanu ostatecznego.
Rzeźba została wykonana ze stali nierdzewnej — materiału technologicznego, sztucznego i poddanego standaryzacji. Jednocześnie jej podatność na ruch, napięcie i deformację przywołuje skojarzenia z cielesnością. Drżenie, ciężar, reakcja na siły zewnętrzne oraz dźwięk powstający w ruchu sprawiają, że obiekt zaczyna być odbierany jak coś wrażliwego i reagującego.
Interesuje mnie paradoks, w którym elegancja formy zostaje przełamana niedoskonałością, brutalnością i dyskomfortem. Martwa materia zaczyna zachowywać się tak, jakby posiadała wewnętrzną energię — reaguje, stawia opór, próbuje zachować integralność i zamanifestować swoją obecność. Stal przestaje być neutralnym nośnikiem formy i zaczyna funkcjonować jako substytut ciała.
Jednocześnie jest to tylko pozór sprawczości. Obiekt poruszany mechanicznie przez ramię silnika pozostaje podporządkowany zewnętrznej sile, ale jego reakcja nie jest całkowicie przewidywalna. Drżenie, rezonans, dźwięk i odkształcenia wynikają zarówno z działania mechanizmu, jak i fizycznych właściwości samego materiału. Powstaje napięcie między kontrolą a oporem, mechanizmem a zachowaniem materii. To odbiorca, konfrontując się ze skalą, ruchem i podatnością formy, przypisuje jej cechy zaczerpnięte z własnego doświadczenia.
For some time now, I have been focusing on the question of instability. I am interested in movement as a condition that challenges the possibility of anything remaining entirely unchanged. In this sense, the object also questions the notion of equilibrium as a final state.
The sculpture is made of stainless steel—a technological, artificial, and highly standardized material. At the same time, its susceptibility to movement, tension, and deformation evokes associations with corporeality. Its trembling, weight, response to external forces, and the sounds produced through movement make the object appear sensitive and responsive.
I am interested in the paradox in which the elegance of the form is disrupted by imperfection, brutality, and a sense of discomfort. Inert matter begins to behave as if it possessed an internal energy—it reacts, resists, attempts to maintain its integrity, and asserts its presence. Steel ceases to function as a neutral carrier of form and begins to act as a substitute for the body.
At the same time, this agency is only apparent. Mechanically driven by a motor arm, the object remains subject to an external force, yet its response is not entirely predictable. Trembling, resonance, sound, and deformation result both from the action of the mechanism and from the physical properties of the material itself. A tension emerges between control and resistance, between the mechanism and the behaviour of matter. It is the viewer, confronted with the scale, movement, and responsiveness of the form, who attributes to it qualities drawn from their own experience.
